Overcoming Negative Media Coverage: Does Government Communication Matter?

Liu, Brooke Fisher, J. Suzanne Horsley, and Kaifeng Yang. “Overcoming negative media coverage: Does government communication matter?.” Journal of Public Administration Research and Theory (2012): 597-621


Public administration scholars often note that government should engage in more effectiveexternal communication to improve citizen trust and maintain political legitimacy. An important part of the belief is that more effective communication can lead to more favorable media coverage that ultimately shapes citizen trust in government. However, the link between government communication and media coverage remains empirically untested.

Through a survey of 881 government and business communicators, this study tests the relationship between external communication activities and media coverage.

The study shows that government organizations report being less likely to have favorable news coverage than their private counterparts, but most government organizations do report that their media coverage is favorable. Moreover, the results show that active media interaction, organizational support for communication, and adequate communication budget are associated with reporting more favorable coverage. In comparison, a different set of variables, except adequate communication budget, are found to affect whether business organizations report having more favorable media coverage.

Empirical research on effects government communication
p598: “Given the importance and challenges, it is crucial for public administration scholars to more rigorously study government communication and its impact on media coverage and, in turn, citizen trust

it is reasonable to state that the mechanisms linking external communication and government performance have not been mapped out with empirical evidence.

The purpose of this study is two-fold:

  1. To identify the types of government communication activities
  2. To test how the activities affect perceived media coverage

p604: “The survey consisted of 68 questions (…) the dependent variable is measured by three dimensions: the extent to which the media coverage is perceived as favorable, accurate, and fair.

Media more negative on government
p599 “results of a survey of government and business communicators found that government communicators reported being covered more frequently and more negatively than business communicators (Liu, Horsley, and Levenshus 2010).”

Government communication people feel they receive more unfavorable press/less favorbale press than business communication professionals, see Table 4.

To further understand the dependent variable, table 4 presents the responses’ detail distribution in government and business subsamples. Note that 9 is the scale midpoint depicting a neutral evaluation. Consistent with the t-test, higher percentages of business communicators (as opposed to their government counterparts) had responses higher than 9. Among government respondents, although very few of them reported extremely low values (3, 4, and 5), 15.3% of them reported that on average their organization had experienced unfavorable media coverage in the past six months. In contrast, 65.3% of government respondents reported favorable media coverage.


Positive effect media interaction for government
p609: The results show that media interaction for government (Model 2, Beta = 0.29, p < .001) does lead to positive media coverage. Media Interaction is the composite of: Write news releases and advisories, Hold news conferences, Conduct media interviews, Respond to media inquiries, Pitch stories to the media, and Track media clips.

Media interaction (news releases, news conferences, media interviews, responding to media inquiries, pitching stories to the media, and tracking media clips) is found to positively affect media coverage for the government subsample, but no such relationship is found for the business subsample (p612)


Week van Wilte in tweets #28




Zelfs een kleine drempel, beetje frictie kan effectief zijn:

Hawton et al (2013) studied the effects of a legislation introduced in the UK in 1998 that reduced the maximum number of tablets per package to 32 when sold in pharmacies and 16 in stores (original version here). It also forbade the purchase of more than one packet in the same store. The law created a “friction”: although the obstacle created was very small, as people could easily purchase as much paracetamol as desired, just going to different stores.


Weer redelijk wat tweets over pensioen, onder meer over afschaffen doorsneepremie. ESB had zelfs een hele pensioenspecial. En een interview in blad van AZL met Karina.

Effect Belastingdienst

In de Fiscale Monitor meet de Belastingdienst gepercipieerde pakkans. Deze tweet van Omtzigt is niet goed voor die score denk ik. En daarmee dus ook niet voor effect van de Belastingdienst.


Blijft lastig, zeker bij het instrument boete. Zie ook deze column van Harrie van Rooij.


Op BBC wat van gekeken. De verafgoding van Radiohead staat me tegen, moest daarom om de -zeer waarschijnlijke hoax- lachen:

Deed me denken aan:


Reis- en zorgverzekering

Review: Weapons of Math Destruction: How Big Data Increases Inequality and Threatens Democracy

Weapons of Math Destruction: How Big Data Increases Inequality and Threatens Democracy
Weapons of Math Destruction: How Big Data Increases Inequality and Threatens Democracy by Cathy O’Neil

My rating: 3 of 5 stars

Important topic; how can new online tools and algorithms influence our behaviour? These new tools allow good salesmen to leverage their impact. In the old days, a good car salesman only reached hundereds of potential customers, a good Facebook-marketeer might reach a billion people.

These tools when used for evil are dubbed Weapons of Math Destruction (WMD) by Cathy O’Neill. Good, sticky name. And she rightly warns of the perils. The book, however, is a bit too superficial. It provides examples from different domains (finance, education, job-market), but feels repetitive and shallow.

I docked a star on my rating because of two elementary mistakes: on page 136 a teacher scored 6 out of 100 one year and 96 the next year. O’Neil writes “The 90 percent difference in socres”, which should be precentage-points (nit-picking, but in a book about math you’d expect that to be correct). And onpage 176 she botches the Body Mass Index formula; “The BMI is a person’s weight in kilograms divided by their height in centimeters”. In fact it is height in meters squared.

Quotes & interesting links
p7 In WMDs, many poisonous assumptions are camouflaged by math and go largely untested and unquestioned.

p12 For many of the businesses running these rogue algorithms [WMDs], the money pouring in seems to prove that their models are working (…) The software is doing its job. The trouble is that profits end up serving as a stand-in, or proxy, for truth. We’ll see this dangerous confusion crop up again and again.

p17 Moneyball: The Art of Winning an Unfair Game is now shorthand for any statistical approach in domains long ruled by the gut. But baseball represents a healthy case study (…) models are fair, in part, because they’re transparant. Everyone has access to the stats (…) the number of home runs and strikeouts are there for everyone to see. (…) The folks building WMDs routinely lack data for the behavors they’re most interested in. So they substitute stand-in data, or proxies.

p27 [on crime and recivism] the model itself contributes to a toxic cycle and helps to sustain it. That’s a signature quality of a WMD.

p31 So to sum up, these are the three elements of a WMD: Opacity, Scale, and Damage.

p67 The number of “graduates employed nine months adter graduation” can be gamed (…) Some schools hired their own graduates for hourly temp jobs just as the crucial nine-month period approached. Others sent out surveys to recent alumni and counted all those that didn’t respond as “employed” See http://www.nytimes.com/2011/01/09/bus…

p103 But that objective [uphold community standards] has been steamrolled by models that equate arrests with safety (…) From a mathematical point of view, however, trusts is hard to quantify. That’s a challenge to people building models. Sadly, it’s far simpler to keep counting arrests, to build models that assume we’re birds of a feather and treat us as such.

p108 Frank Schmidt (Univ Iowa) analyzed century of workplace productivity data to measure the predictive value of various selection processes. Personality tests ranked low on th escale – they were only one-third as predictive as cognitive exams, and also far below reference checks.
See https://hbr.org/2014/08/the-problem-w…

p109 The primary purpose of the [personality] test,” said Roland Behm, “is not to find the best employee. It’s to exclude as many people as possible as cheaply as possible.”

p137 (on the example of a teacher who scored 6% one year and 96% the next year); the problem was that the administrators lost track of accuracy in their quest to be fair (correcting for too many factors).
More on the Value Added Model; https://garyrubinstein.wordpress.com/…

p158 from https://pando.com/2013/07/31/flush-wi…

ZestFinance, at its core, is a math company – analytical models run in parallel to interpret more than 10,000 data points per credit applicant to arrive at more than 70,000 signals – all in under five seconds. Compare this to the 10 to 15 pieces of data that traditional lenders use and it’s unsurprising that the company is better able to assess consumer credit risk. (…)
the way a consumer types their name in the credit application – using all lowercase, all uppercase, or correct case – can be a predictor of credit risk. Other seemingly trivial data points include whether an applicant has read a letter on the company’s website and whether the applicant has a pre-paid or post-paid cell phone.

p165 In Florida, adults with clean driving records and poor credit scores paid an average of $1,552 more than the same drivers with excellent credit and a drunk driving conviction (…) I cannot imagine a more meaningful piece of data for auto insurers than a drunk riving record.

p197 With political messaging, as with most WMDs, the heart of the problem is almost always the objective. Change the objective from leeching off people to helping them, and a WMD is disarmed – and can even become a force for good.

p200 Being poor in a world of WMDs is getting more and more dangerous and expensive

p202 Fairness, in most cases, was a by-product

p204 We have to explicitly embed better values into our algorithms, creating Big Data models that follow our ethical lead. Sometimes that will mean putting fairness ahead of profit.

p205 The Financial Modelers’ Manifesto (oath) http://www.emanuelderman.com/writing/…

p210 Take a look at the inputs [of models]

p210 Princeton Web Transparency & Accountability Project https://webtap.princeton.edu/

p218 Thes [WMD] models are constructed not just from data but from the choices we make about which data to pay attention to – and which to leave out. Those choices are not just about logistics, profits, and efficiency. They are fundamentally moral.

View all my reviews

Het meten van effecten van de handhaving door de Belastingdienst

In het laatste nummer van het Tijdschrift voor Toezicht van 2016 schrijven drie medewerkers van de Belastingdienst over effectmeting (“een onmisbaar element van ‘goed toezicht’”): “Centraal in dit (beschrijvende en verkennende) artikel staat de vraag hoe de Belastingdienst de effecten van zijn handhavings- en toezichtactiviteiten meet en wat de uitdagingen hierbij zijn.” (p9)

Het meten van effecten van de handhaving door de Belastingdienst (2016) Sjoerd Goslinga, Maarten Siglé en Lisette van der Hel [pdf]

“Met effectmeting vindt de beoordeling plaats of het uitvoeren van de handhavingsactiviteiten daadwerkelijk de determinanten van compliance heeft beïnvloed en of dit vervolgens effect heeft gehad op de compliance” schrijven Goslinga et al.

Bijvoorbeeld: Aangiftecampagne om de compliance (tijdig aangifte doen, voor 1 april) van burgers te verhogen door middel van voorlichting.


‘Outcome’ (=effect) representeert in deze effectketen de uiteindelijke impact van de activiteiten van de Belastingdienst op zijn strategische doel: compliance. ‘Output’ (=resultaat) daarentegen is datgene wat door de inspanningen van de Belastingdienst is geproduceerd (zoals het aantal verstuurde brieven of uitgevoerde controles. Het uitvoeren van handhavingsactiviteiten wordt ook wel omschreven als een interventie. In termen van de effectketen gaat het hier om input, proces en output.

De auteurs zijn eerlijk (en reëel) over de stand van zaken met effectmeting:


Naar onze mening is de kern van het probleem dat belastingdiensten überhaupt niet gewend zijn om effecten te meten, maar zich vooral beperken tot output omdat dat veelal gemakkelijker vast te stellen is dan effecten.

De auteurs noemen vijf uitdagingen voor effectmeting:

  1. Expliciteren aan hoe activiteiten bijdragen (de inzet van mensen en middelen) aan het realiseren van de doelstellingen. Bijvoorbeeld met een doelenboom.
  2. Vinden van de juiste achterliggende oorzaken van (non-)compliance
  3. Meten van effecten van preventieve activiteiten – “Nadenken over nieuwe soorten indicatoren, die verder weg lijken te staan van de outputindicatoren waar belastingdiensten voorheen sterk op stuurden.”
  4. Opzetten van methodologisch verantwoord onderzoek

    Om vast te stellen in hoeverre inspanningen van de Belastingdienst bepalend zijn (geweest) voor dat nalevingsniveau is het noodzakelijk om een vergelijking te maken met het nalevingsniveau in een situatie waarin de inspanningen niet zouden zijn geleverd (counterfactual). (…) Het ideale onderzoeksdesign is de zogenoemde randomized controlled trial of gecontroleerd veldexperiment (p26)

    Er zijn veel situaties denkbaar waarin het niet mogelijk is een hoger niveau van onderzoeksvaliditeit te bereiken; de eerste twee niveaus kunnen dan zeker van toegevoegde waarde zijn. (p25)

  5. Organisatorische inbedding van effectmeting.

    Een uitdaging voor veel toezichthouders is om effectmeting op een structurele manier te borgen in de organisatie en onderdeel te maken van de manier van werken.


Effectmeting is een continu proces omdat het bij het realiseren van de (algemene) beleidsdoelstelling gaat om een ‘duurzame’ verandering in het gedrag van belastingplichtigen en de borging van de continuïteit van belastingopbrengsten.

Week van Wilte in tweets #27

Rustig weekje op de Twitters voor mij. Weekoverzicht numero 27:

Best Kept Secret

Afgelopen weekend was ik met mijn broertje bij het Best Kept Secret festival. In 2014 waren Wobbe en ik er ook. Nu twee absolute headliners. Arcade Fire op zaterdag was super, Radiohead op zondag hebben we geskipt (was ook onmogelijk om met OV terug te komen). Overige bandjes waren ok. Positieve uitzondering: Whitney. Metronomy was live erg goed (thuis luisteren valt tegen), Cloud Nothing precies andersom. Agnes Obel was goed dommelen, Strand of Oaks had zeer enthousiaste frontman die veel sympathie opwekte (terwijl Radiohead-wachters op de voorste rij op de grond zaten, nog 5 uur te gaan…).


Hear, hear!


Een oudere tweet die nog in mijn favorites stond

Funny stuff

16 miljoen toezichthouders

Gepubliceerd in Sp!ts op 22 oktober 2007

Bij sociale controle spreken mensen elkaar aan op ongewenst gedrag. Bijvoorbeeld als iemand troep op straat achterlaat. Volgens het grote online opinieonderzoek van 21minuten.nl zeggen vier van de tien Nederlanders daar iets van. En slechts 5% belt niet de politie als ze een misdrijf zien. Sociale controle is vaak een effectieve manier van toezicht houden. Door commentaar van de buurt blijft de straat mooi schoon.

Er is alleen wel een verschil tussen wat mensen zeggen dat ze doen en wat ze echt doen. Franse onderzoekers lieten afval op de grond vallen als er net iemand aan kwam. Deden ze dat in een park, dan zei één op de tien voorbijgangers er iets van. Andere mensen keken boos of zuchtten, 60% deed niets. Als de onderzoekers afval lieten vallen in het halletje van een appartementencomplex, dan kregen ze veel meer commentaar en boze blikken. Slechts 20% reageerde helemaal niet. Hoe meer het je persoonlijk raakt, hoe eerder je reageert.

Troep op de stoep is direct zichtbaar en daar heb je direct last van. Maar ook in de financiële wereld loont het om afwijkend gedrag aan te pakken. Het meldpunt verzekeringsfraude schat dat er in de particuliere markt voor 663 miljoen euro aan fraude gepleegd wordt. Vooral bij autoverzekeringen, zorgverzekeringen en brandverzekeringen komt fraude veel voor. Door valse claims betalen eerlijke mensen meer premie.

Ook voorkennis op de beurs benadeelt eerlijke beleggers. Of oplichters die hoge rendementen voorspiegelen. Een toezichthouder ziet wel veel, maar niet alles. Dus blijf altijd zelf waakzaam en kritisch. Stel vragen als je het niet snapt en koop geen producten die je niet begrijpt. En als je het niet vertrouwt, kan je altijd de toezichthouder bellen. Met 16 miljoen toezichthouders werkt de financiële markt eerlijker en beter.


Week van Wilte in Tweets #26

Veel nieuws over pensioenen deze week. En wat fait divers, zoals vlaggen of skin in the game bij parachute-controles (geen perverse prikkels).


Mooi overzicht van wat AFM allemaal doet met haar pensioentoezicht. Interview met Karina Raaijmakers

Andere artikel uit FD pensioenbijlage van vrijdag 9 juni:

Femke de Vries legt uit waarom de AFM meedoet aan Netspar:

Pensioenregister onderzoekt kwetsbare groepen, publicatie over pensioen en gescheiden vrouwen:

Uit Australië 

En SEO voor NVB over de hele levensloop:


Erg mooie longread over het Amerikaanse rechtsysteem. Hoe de incentives niet helemaal goed zijn om tot eerlijke justice te komen…

Hoe incentives wel juist kunnen worden ingesteld:



Mooie toepassing van visualisatie:

Crazy stuff in Bible

Review: Arnon Grunberg leest Karel van het Reve

Arnon Grunberg leest Karel van het Reve
Arnon Grunberg leest Karel van het Reve by Karel van het Reve

My rating: 5 of 5 stars

Zeer goede overzicht van werk van Karel van het Reve. Heldere denker en schrijver, met gezond wantrouwen/scepsis tegen conventies of zogenaamde vaststaande feiten (je moet herhaling van een woord vermijden, bij eb zwemmen is gevaarlijker dan zwemmen met vloed). Veel stukken zijn tijdloos, de heilige huisjes bestaan nog steeds.

De inleiding van Grunberg sluit ook goed aan:

In dit boekje treft u stukken van Karel van het Reve aan die ik het best, het leukst, het mooist en het scherpst vond. Eigenlijk had dit boek veel en veel dikker moeten worden, maar dat mocht niet van de uitgever.

Het bestaansrecht van deze bundel is dat u na lezing van mijn selectie denkt: ik wil meer van Karel van het Reve lezen, en naar de boekhandel wandelt om zijn boeken te kopen. Gelukkig werd hij uitgegeven door een uitgever die niet snel verramsjt.

Doet u dat niet, dan heb ik gefaald .

Natuurlijk ontbreekt de uitstekende Huizinga lezing uit 1979 niet:Literatuurwetenschap: het raadsel der onleesbaarheid. Helaas staat de reactie op de reacties (“Wat waren ze kwaad”) niet in deze bundel. De lezing besluit: “Daarom geloof ik ook dat deze voordracht volstrekt nutteloos is. Maar er moet nu eenmaal af en toe iemand zijn die iets zegt. Ik dank u voor uw aandacht.”.

Ook het dankwoord bij de ontvangst van de PC Hooftprijs staat erin (zie ook dit blogbericht). Met ook een mooie afsluiting:

Ik kan hier alleen maar zeggen dat ik wel degelijk van plan ben om met het geld van deze prijs ongelimiteerd en vooral ongelegitimeerd mijn gang te gang, zonder mij ook maar iets aan te trekken van welke hoognodige vernieuwing dan ook. Als de minister dat niet goed vindt, dan moet hij dat geld maar terugvragen.

Uit de Lezing over Popper te Enschede op 23 oktober 1982:

Men zou over een reusachtig fortuin moeten beschikken om alle academici de kost te kunnen geven die denken dat men over een zaak iets te weten kan komen door er een definitie van te geven.

Ook is het een grote verdienste van Popper dat hij er op gewezen heeft dat het streven om de mensheid gelukkig te maken iets heel, heel gevaarlijks is, zodra een aantal mensen het eens is over de manier waarop dat moet gebeuren.

Ook kun je van Popper leren dat je bij het debatteren, bij het bestrijden van iemands beweringen niet de oorsprong van die beweringen moet bespreken, maar die beweringen zelf. Dat iemands argumenten voortkomen uit nijd of lafheid of uit frustratie of uit racistische vooroordelen of uit zijn maatschappelijke positie of uit zijn milieu bewijst niets ten aanzien van de juistheid of onjuistheid van die argumenten. Bij een debat over de juistheid of onjuistheid van die argumenten behoort de oorsprong van die argumenten geen rol te spelen.

Ook wijst Popper er op – en hij brengt die opvatting ook in praktijk – dat je de argumenten, de theorieën, de beweringen van je tegenstander zo gunstig en redelijk mogelijk moet interpreteren, dat je geen gebruik moet maken van zwakke plekken die bijvoorbeeld het gevolg zijn van slordige formulering. Integendeel: je moet eventuele zwakke plekken desnoods zelf repareren. De argumenten van je tegenstander zijn het bestrijden te meer waard naarmate zij sterker zijn. Je moet dus te werk gaan als ik meen admiraal Tromp, die zijn tegenstander kruit en lood liet brengen.

En bij dit alles heeft Karl Popper meer dan een halve eeuw lang met voorbeeldige trouw gediend onder een vaandel waaronder wij eigenlijk allemaal dienen en waaraan wij eeuwig trouw verschuldigd zijn – een vaandel dat veel deserteurs kent. Ik bedoel dat hij nimmer de grote plicht verzaakt heeft die rust op iedereen die meent iets te zeggen te hebben, op iedereen die probeert iets mee te delen, de dure plicht namelijk om dat dan zo duidelijk en eenvoudig en eerlijk en naïef mogelijk te doen.

De ongelooflijke slechtheid van het opperwezen staat ook in het boekje. “Daarbij meten zij [gelovigen] telkens met twee maten. Doet God iets dat hun bevalt, dan wijten zij dat aan zijn goedheid. Doet hij iets gruwelijks – er valt immers geen musje ter aarde of het is zijn uitdrukkelijke wil – dan wijten zij dat aan de ondoorgrondelijkheid van zijn raadsbesluit.” Gevolgd door de anekdote over Wilhelmina die God dankbaar was dat schoonzoon Bernhard te ziek was om te vliegen. Dat vliegtuig vertrok zonder hem en stortte neer; “De vraag dringt zich dan natuurlijk op of het niet veel eenvoudiger en vooral veel aardiger geweest was om dat vliegtuig gewoon in de lucht te houden. (…) Waarom die hele oorlog niet afgeblazen?”

In Is er vooruitgang in de kunst?: “Het is al een beetje vreemd als mensen hardnekkig Nederlandse boeken lezen, terwijl ze de wereldliteratuur tot hun beschikking hebben. Maar nog vreemder is het, dat men voorkeur heeft voor boeken van de eigen tijd.”

Op dbnl.org staan meer stukken van Karel van het Reve.

Ook een aanrader: het Marathoninterview met Karel van het Reve uit 1985.

View all my reviews

Vertrouwen en garanties

Gepubliceerd in Sp!ts op 8 oktober 2007

Lange rijen voor de Engelse bank Northern Rock. Spaarders willen hun geld ophalen omdat ze bang zijn dat de bank de kredietcrisis op de hypotheekmarkt niet overleeft. Ook in de Verenigde Staten en in Duitsland zijn er banken in de problemen gekomen. Het ministerie van Financiën verwacht geen grote problemen in Nederland.

Toch meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) voor september een spectaculaire daling in de stemming over de economie. In augustus waren er 16% meer optimisten dan pessimisten, in september domineerden de pessimisten met 18%. Een kwart van de Nederlandse consumenten is wel bang voor de gevolgen van de kredietcrisis op de Nederlandse economie, blijkt uit onderzoek van USP Marketing Consultancy. Drie op de tien Nederlanders zijn niet bang voor de gevolgen, 41% is neutraal.

Hoe meer geld de spaarders van hun rekeningen halen, hoe groter de problemen voor Northern Rock worden. Een deel van het geld dat een bank uitleent, is afkomstig van de spaartegoeden. Is de spaarrente 4% en de leenrente 6%, dan kan de bank op dat verschil winst maken. Maar als alle spaarders in eens hun geld willen hebben, dan levert dat problemen op voor de bank.

Veel in de economie is gebaseerd op vertrouwen. Een bankbiljet is een stukje papier en de getallen op je bankafschrift zijn ook niet veel waard. Toch is iedereen bereid je hele tastbare dingen te geven in ruil voor zo’n stukje papier.

Centrale banken zoals De Nederlandsche Bank (DNB) en de Bank of England doen er veel aan om het vertrouwen in de economie te handhaven. Voor spaarders zijn er bijvoorbeeld garantieregelingen. Mocht Northern Rock failliet gaan, dan krijgt een spaarder de eerste 3.000 euro van zijn tegoed terug van Bank of England. Over de volgende 50.000 euro krijgt hij 90% terug. In Nederland betaalt de DNB spaarders van een failliete bank de eerste 20.000 euro uit en 90% van de volgende 20.000 euro. Iemand met een miljoen op zijn rekening bij een failliete bank krijgt in Engeland dus ongeveer 47.500 euro van de centrale bank als compensatie en in Nederland 38.000 euro.

update 2017: het Depositogarantiestelsel werkt nu anders. DNB schrijft:

Het Depositogarantiestelsel (DGS) is een garantieregeling voor de rekeninghouders van een bank. Als een bank failliet gaat, garandeert het banktegoeden (deposito’s) tot maximaal EUR 100.000. De garantie geldt voor de meeste rekeninghouders en bijna alle soorten rekeningen.


Actuelere CBS cijfers over consumentenvertrouwen:



Round up of my tweets from last week #wvwit #25

Ringless voice mail, Online Marketing, Pinboard Rules, Twitter FTW, Baboons in Amsterdam?, June the end of May:some of my tweets from the previous week.

Ringless voice mail
Interesting way to circumvent Call-Me-Not registers; go straight to voice mail. “That is not a phone call”. Systems can deliver 100 messages a minute, flooding voice mail boxes. How to dodge regulation…

Online Marketing
Algorithms exploiting/using/catering to (take your pick) human nature on a massive scale.

See also this on Morphing (hasn’t caught on yet, seems powerful)

Pinboard Rules

Pinboard owner Maciej Ceglowski gives great (annotated) talks, a recent one:

Other good talks:

Twitter FTW

Baboons in Amsterdam?

June the end of May