The collaborative roots of corruption

Dit is deel 2 naar aanleiding van een presentatie van Shaul Shalvi bij de AFM. In eerder blogpost schreef ik over de behavioral ethics approach, nu dus over The collaborative roots of corruption.

Dit paper gaat over Sequential dyadic die-rolling paradigmPeople sharing the exact same profits from lying lie much more compared to people not sharing the profits equally, or those who work alone.

Hoe het werkt: persoon A gooit een dobbelsteen, persoon B krijgt de uitkomst te zien en gooit daarna ook een dobbelsteen. Als A en B exact hetzelfde gegooid hebben, krijgen ze de waarde van wat ze gegooid hebben (2 x 5 = 5 euro etc).

weiselshalvi0

Wat je zou verwachten: random verdeling, met ongeveer 1 op 6 keer een dubbele worp (=pay-out) en 1 op de 36 keer een dubbel-6 (=maximale pay-out).

Wat je in het lab-experiment ziet: enorme oververtegenwoordiging van 2×6:

weiselshalvi1.png

Er vallen verschillende “koppeltjes” te onderscheiden (uitkomst van A is een kruisje, uitkomst van B is een rondje, als ze samen vallen dan is er pay-out):

weiselshalvi4

Panel A: A sets the stage; B gets the job done
Panel B: A sets the stage; B gets the job done
Panel C: A sets the stage; B gets the job done
Panel D: B gets the job done, but A might not understand how to set the stage, so B signals in round 5

Panel D is interessant; B vind de €4 pay-out te laag en geeft signaal af (een 6). A snapt het maar half, door daarna een 5 te “rollen”.

Paper toont duidelijk aan dat samenwerking in dit dobbelsteen-spel tot veel meer “corruptie” leidt en niet tot disciplinerende werking/sociale controle

Uit de Press release Collaboration may encourage corporate corruption

The study found the highest levels of corrupt collaboration occurred when parties shared profits equally, and were reduced when either player’s incentive to lie was decreased or removed.
Dr Weisel said: “When partners’ profits are not aligned, or when individuals complete a comparable task alone, corruption levels drop.”
Ander, meer overzichtsartikel waarin dit paper ook geciteerd wordt: Editorial: Dishonest Behavior, from Theory to Practice

 

PS: Salvi vertelde ook over een derde paper; See what you want to see,  Justifications Shape Ethical Blind Spots (2015). Besteed ik geen apart blog aan. Interessant hieraan was dat respondenten vaker (onbewust?) fouten maakten als dat in hun voordeel was.

Taakje (Ambiguous-dice-task) was om aan te geven bij welk getal het kruisje het dichtst bij staat (de 3 dus). Alleen: als payout was gebaseerd op getal dat je aangeeft (in voorbeeld hieronder loont het dus om “per ongeluk” 6 te zien als dichterbij het kruisje) dan is er een duidelijke bias in de fout die gemaakt wordt (rechterkant van de grafiek, gele balk=het foute getal levert meer op). Als pay-out is op basis van “noem je het juiste getal”, dan geen bias in fout.

seewhatyouwanttosee

Conclusie: When asked to report the outcomes closets to the fixation cross to earn money, people make fewer self-hurting than self-serving mistakes. The task was implemented both with and without eye-tracking.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s